Samodzielne wyrabianie dzianiny

strona 3 z 6

strona 1: zdejmowanie miary, rysowanie formy, obliczanie oczek i rzędów roboty.
strona 2: rozpoczynanie roboty, formowanie brzegów dzianiny.
strona 3: wyrabianie pachy, wyrabianie ramienia, wyrabianie dekoltu.
strona 4: wyrabianie główki rękawa, rękaw wszywany, rękaw raglanowy, rękaw kimonowy.
strona 5: dekolty, kołnierze, zapięcia.
strona 6: kieszenie, zaszewki, zszywanie.

Wyrabianie pachy

Przystępując do formowania pach, ramion i dekoltu w wyrobach dzianych, należy zapoznać się dokładnie z opisami tych czynności.
Podkrój pachy otrzymuje się przez prawidłowe zamykanie oczek. Linia pachy powinna być zaokrąglona i mieć odpowiedni kształt. W przodach oczka na pachę prawą zamyka się na początku każdego lewego rzędu roboty, a na pachę lewą - na początku rzędów prawych. W plecach - na prawą pachę zamyka się oczka na początku na początku każdego rzędu prawego, a na pachę lewą - na początku rzędu lewego. Głębokość podkroju pachy mierzy się zawsze w linii prostej, zależnie od wymiarów, waha się ona od 3 do 6 cm.

Schemat prawidłowego zamykania oczek pachy

Rząd 1 - zamknąć 5 o. (następne oczka przerabiać do końca);
Rząd 2, 4 i 6 - przerobić bez zamykania oczek;
Rząd 3 - zamknąć 3 o.;
Rząd 5 - zamknąć 2 o.;
Rząd 7 - zamknąć 2 o.;
Rząd 8, 9 i 10 - przerobić bez zamykania oczek;
Rząd 11 - zamknąć 1 o.;
Rząd 12, 13 i 14 - przerobić bez zamykania oczek;
Rząd 15 - zamknąć 1 o.;
Rząd 16, 17 i 18 - przerobić bez zamykania oczek;
Rząd 19 - zamknąć 1 o.;
Rząd 20 i następne - przerabiać w linii prostej, aż do potrzebnej wysokości pachy.




Daje to taki efekt:


W drugiej połowie przodów wyrabia się pachę tak samo, pamiętając, że dla prawej strony należy gubić oczka w rzędach nieparzystych, a dla lewej strony - w rzędach parzystych.
Podkrój pachy przodów robi się większy niż pachy pleców o 1 - 1,5 cm.

Wyrabianie ramienia

Po osiągnięciu potrzebnej wysokości pachy rozpoczyna się zamykanie oczek ramienia.
Długość ramienia wynosi 10-12 cm. Wyrabiając ramię, rozpoczyna się zamykanie oczek od strony pachy w co drugim rzędzie. Po lewej stronie przodu zamyka się oczka na początku prawych rzędów roboty, a po prawej stronie przodu - na początku rzędów lewych. Oczka zamyka się kolejno z każdej strony ramienia w takiej liczbie, jaka wypada z rozliczenia długości ramienia. Te oczka dzieli się na 5 równych części i zamyka kolejno w pięciu rzędach.

Schemat zamykania oczek na ramię

30 o. : 5 = 6 o.
Rząd 1 - zamknąć 6 o.;
Rząd 2 i wszystkie parzyste - przerobić bez zamykania oczek;
Rząd 3 - zamknąć 6 o.;
Rząd 5 - zamknąć 6 o.;
Rząd 7 - zamknąć 6 o.;
Rząd 9 - zamknąć resztę oczek (6).


Oczka na linii ramienia trzeba zamykać dość ścisło, aby brzegi roboty nie wyciągały się i dobrze trzymały kant.

Zamykanie ukosu ramienia w jednym rzędzie

Zobacz dokładnie
Rząd oczek na wysokości ramienia należy przerobić, zostawiając na drucie nie przerobione oczka (6), ostatnie od brzegu pachy. Następnie odwrócić robotę. Pierwsze oczko po oczkach uprzednio pozostawionych na drucie zdjąć bez przerobienia i cały rząd przerobić do końca. Odwrócić robotę i przerobić następny rząd, zostawiając 6 o. od końca bez przerobienia. Odwrócić robotę, zdjąć pierwsze oczko po oczkach nie przerobiony i następnie cały rząd przerobić do końca. Czynność tę powtarza się 5 razy, aż długość ramienia będzie dostateczna. Następnie cały brzeg ukosu ramienia zamyka się jednorazowo jednym rzędem oczek prawych lub lewych.

Wyrabianie dekoltu

Aby wykonać podkrój dekoltu przodów, należy na odpowiedniej wysokości podzielić na połowę wszystkie oczka będące na drucie, po uprzednim wyrobieniu podkroju pachy. Każdą stronę dekoltu wyrabia się oddzielnie lub jednocześnie - po obu stronach roboty - a wtedy trzeba wziąć drugi kłębek wełny i zamykać oczka obustronnie, od środka dekoltu.


Schemat zamykania oczek połowy dekoltu.

Zamykanie oczek na podkrój dekoltu zaczyna się zawsze od środka. Aby dekolt wypadł prawidłowo, należy całość przeznaczoną na połowę dekoltu podzielić na 3 równe części (w centymetrach). Następnie kolejno zamykać oczka w sposób pokazany na rysunku obok:
Pierwsza część - zamknąć jednorazowo 6 o.;
Druga część - w dwóch kolejnych rzędach nieparzystych zamknąć 2 razy po 3 o.;
Trzecia część - w trzech kolejnych nieparzystych rzędach zamknąć 3 razy po 2 o.
Gubienie oczek na dekolt kończy się po otrzymaniu odpowiedniego jego kształtu i pozostawieniu na drucie tylu oczek, ile potrzeba na szerokość ramienia. Liczba zamykanych oczek zależy od grubości wełny, dlatego należy sprawdzić, ile oczek przypada na 1 cm.

Dekolt wyrobiony:


Dla uzupełnienia nauki tworzenia dzianiny podano poniżej kilka wskazówek i rad, które ułatwią pracę.

Na schemacie (obok) wykroju podstawowego pulowera pokazano sposób dostosowania go do pewnych wad figury; nieforemnych lub pochyłych pleców, różnej długości ramion itp. Przy pochyłych plecach i nietypowej długości ramienia należy przedłużyć linię ramienia, powiększając jednocześnie podkrój pach. W tym celu odcinek E - D dzieli się na połowę i oznacza punktem d . Z punktu G prowadzi się linię równoległą do E-D i dzieli ją na połowę prowadząc z punktu d linię do niej prostopadłą. Punkt przecięcia g leży na tej samej wysokości, co punkt G . Następnie punkt F łączy się z punktem g , uzyskując w ten sposób poszerzoną linię ramienia. Aby prawidłowo powiększyć wykrój pachy, proporcjonalnie do powiększonej linii ramion, należy z punktu I odmierzyć odcinek długości 5 cm i oznaczyć go literą i . Z punktu d prowadzi się linię pionową, z punktu i - linię poziomą. Punkt przecięcia obu linii oznacza się literą k . Otrzymuje się w ten sposób powiększenie długości pachy. Następnie punkt g łączy się z punktem i linią, uzyskując prawidłowo powiększony podkrój pachy.